
ﺯﯾﺮ ﺩﻭﺵ ﺑﻪ ﮐﺎﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﺣﻤﻮﻡ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯽ ﺷﯽ،
ﻏﺬﺍﺗﻮ ﺳﺮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﯼ،
ﻧﺎﻫﺎﺭﻫﺎ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺐ، ﺻﺒﺢ ﻫﺎ؛ ﺷﺎﻡ!
ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﺕ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﯾﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺑﻬﺖ ﻧﻤﯿﺎﻥ
ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺁﻫﻨﮓ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺁﻫﻨﮕﻮ ﺣﻔﻆ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ!
ﺷﺐ ﻫﺎ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ...
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﺩﻣﯽ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ...
نظرات شما عزیزان:
